"Ufukların kaynaşması" (Almanca: Horizontverschmelzung), Hans-Georg Gadamer'in felsefi hermeneutik (yorum bilgisi) kuramında, bir metni veya kültürel ürünü yorumlayan kişinin (özne) ufku ile metnin/tarihsel bağlamın (nesne) ufkunun birleşerek ortak bir anlayış oluşturması sürecidir. Önyargıların kaçınılmaz olduğunu savunan bu yaklaşıma göre, okuyucu ve metin birbirine yaklaşarak yeni bir ortak ufuk yaratır. [kalemkahveklavye]
Ufukların Kaynaşmasının Temel Özellikleri:
* Gadamerci Temel: Gadamer, yorumcunun metne önyargısız yaklaşamayacağını, önyargıların (ön anlayışların) anlamanın ön koşulu olduğunu savunur.
* İki Ufkun Birleşimi: Anlama süreci, yorumcunun tecrübeleri (kendi ufku) ile metnin tarihsel bağlamının (metnin ufku) karşılaşması ve bu iki farklı bakış açısının birbiri içinde erimesidir.
* Anlama ve Yorumlama: Her anlama bir yorumlamadır ve bu süreçte yorumcunun aktif, üretken bir katkısı vardır.
* Etki Tarihsel Bilinç: İnsan bilinci, "etki tarihi" dediğimiz, içinde bulunduğu tarihsel bağlamdan ayrı düşünülemez.
* Dil ve Oyun: Gadamer, anlamanın dil aracılığıyla gerçekleştiğini ve bu süreci bir "oyun" (dil oyunu) olarak nitelendirir. [dergipark]
Özetle, ufukların kaynaşması, geçmişle şimdi arasında köprü kurarak, yorumcunun kendi ufkuyla metnin ufkunu dönüştürüp daha geniş bir kavrayışa ulaşmasıdır. [wikipedia]
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder